deneysel

şimdi sinirlenmemek elde değildi işte.
rehin alındığı yetmezmiş gibi,keskin gözüken bi bıçakla kesilmekle tehdit ediliyordu.
aslında olabilirdi. insan kanının sıcak olduğuna dair bir izlenimi vardı. sıcağı severdi. neden olmasın ki? sonra tekrar düşündü,izlediği filmlerden yola çıkararak kanın kırmızı renkte olduğunu hatırladı.bu sefer de olmazdı. kırmızı görmekten en rahatsız olduğu renkti. böyle bir ikilemde hangisini seçebilirdi ki? 
sevdiği sevmediği, bildiğin bilmediği şeyleri bi kenara bırakması lazımdı hayatta kalmak için. biraz dikkat etse bıçağın üzerinde kendi gözlerini görebilirdi. olabilecekler bu kadar yakınken, bu sefer sıcak kelimesinin manasını değiştirdi. 

sıcak olan bıçağın yakınlığıydı ve kesinlikle kanla ilgili bir durum değildi.

düşünceler sanki basamak basamak geliyordu çünkü birden gelseler bu onu çok yoracaktı ve bir insan yorgunluktan da ölebilirdi bıçak kesiğiyle ölebildiği gibi.
küçükken tırnaklarını yiyen bir çocuk nasıl bu hale gelebilmişti peki?yıllardır tırnaklarına bakmadığını fark etti, ne kadar ihmal ettiğini belki de son kez görecekti. kaldığı yerden başlayabilse,
olmadı.

ve olmayacaktı.